یکی از راهها برای بررسی شخصیت یک فرد و پی بردن به مقدار علم و آگاهی او بررسی آثار و نوشته هایش می باشد.

باید دانست که اشو (osho) هرگز کتاب و ننوشته و با اینکه در یکی از دانشگاههای کم اعتبار هند فلسفه خوانده است اما مخالف منطق و عقل گرائی است.

آثار به جای مانده از اشو سخنرانی ای او می باشد که به صورت کتاب منتشر شده است و تعداد آنها به ششصد عنوان می رسد.

این آثار به زبانی ساده و سطحی میباشد و بیشتر از طنز و تمثیل استفاده شده است و در نقل حکایات هم دقت کافی نشده است و در بیشتر موارد سندی برای حکایت نقل شده بیان نمی شود.

در سخنان اشو تناقض گوئی فراوانی دیده می شود.

اشو از اعتماد به نفس بیش از حد بالائی برخوردار بود به گونه ای که دچار نوعی خودشیفتگی و غرور شده بود.